مرگ من سفری نیست هجرتی است از سرزمینی که دوست نمی داشتم به خاطر نامردمانش ! خود آیا از چه هنگام این چنین آئین مردمی از دست بنهاده اید ؟ پر ِ پرواز ندارم اما دلی دارم و حسرت ِ درناها و به هنگامی که مرغان مهاجر در دریاچه ی ماهتاب پارو می کشند خوشا رها کردن و رفتن ! خوابی دیگر به مردابی دیگر ! خوشا ماندابی دیگر به ساحلی دیگر به دریایی دیگر ! خوشا پر کشیدن ، خوشا رهایی ! آه ، این پرنده در این قفس تنگ نمی خواند ...برچسبها: شعر, احمد شاملو

خدا گاه گاهی که دلم میگیرد به خودم میگویمدردیاری که پرازدیواراست به کجا بایدرفتبه که باید پیوستبه که باید دل بستحس تنهای درونم میگویدبشکن دیواری که درونت داریتو خدا راداریو خدا اول و اخر با توستبرچسبها: شعر, سهراب سپهری, خدا + نوشته شده در یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۶ساعت 23:35 توسط Broken |

عسل بانو، هنوزم پیش مایی اگرچه دست تو، تو دست من نیست هنوز هم با توأم تا آخرین شعر نگو وقتی واسه عاشق شدن نیست حالا هر جا که هستی باورم کن بدون با یاد تو تنها ترینم هنوزم زیر رگبار ترانه، کنار خاطرات تو میشینم ... عسل بانو، عسل گیسو، عسل چشم، منو یاد خودم بنداز دوباره بذار از ابر سنگین نگاهم بازم بارون دلتنگی بباره ... تو رفتی بی من امّا من دوباره دارم از تو برای تو می خونم سکوت لحظه های تلخ رو بشکن نذار اینجا تک و تنها بمونم نذار اینجا تک و تنها... بمونمبرچسبها: شعر, یغما گلرویی, سیاوش قمیشی, ترانه, عسل بانو

انسان بودن هرچه انسانتر باشيم، زخمها عميقتر خواهند بود !هرچه بيشتر دوست بداريم، بيشتر غصه خواهيم داشت، بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهاییهايمان بيشتر خواهد شد ...!شادیها لحظهای و گذرا هستند، شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند اما رنجها، داستانش فرق ميکند ...تا عمق وجود آدم رخنه ميکنند و ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم، انگار که اين خاصيت انسان بودن است ...!برچسبها: اوریانا فالاچی, عاشقانه ها, انسان + نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۶ساعت 11:39 توسط Broken |

‏آدم ها میروند و می آیند و کمی از خود